<% Latr = Request.QueryString("Latr") %>
 
Επικοινωνία



ΖΕΓΚΕΡΣ ΑΝΝΑ - Η ΕΚΔΡΟΜΗ ΤΩΝ ΚΟΡΙΤΣΙΩΝ ΠΟΥ ΧΑΘΗΚΑΝ

Παρουσίαση

Η ιστορία αυτή της Γερμανίδας ANNA ΖΕΓΚΕΡΣ (1900-1983) γράφτηκε στο Μεξικό, στην εξορία, το 1943. Η ιδιαιτερότητά της βρίσκεται στον κυρίαρχο τόνο της, που είναι ο τόνος της ελεγείας. Είναι ένα ρέκβιεμ για την εφηβεία, τους φίλους που συντρίφτηκαν, τους συγγενείς, την ίδια τη νεότητα της Ζέγκερς, που μελαγχολικά αναζητεί τον χαμένο χρόνο…
Οι δεκαπέντε αυτές κοπέλες, στο άνθος της ηλικίας τους, υπέκυψαν στη γερμανική τραγωδία : εκτοπίσεις, αυτοκτονίες, βομβαρδισμοί, βασανιστήρια, καταδόσεις. Η Λένι, η Μαριάννα, η Νόρα, η Γκέρντα, η Λόρε, η Έλζε, η Ίντα, η Έλλι, η Σοφία, η Λόττε… όλες χάθηκαν σ' ένα δρόμο χωρίς επιστροφή.
Η αφηγηματική μέθοδος δίνει εντυπωσιακή δύναμη στο δράμα: το αφήγημα καλύπτει ταυτόχρονα δύο εποχές, που συνέχεια συγκρούονται. Ο ειδυλλιακός χαρακτήρας του παρελθόντος, που μόλις έχει παρέλθει, ποδοπατείται αδυσώπητα από τη βιαιότητα του παρόντος. Επιπλέον : η ειδυλλιακή κατάσταση σκοτεινιάζει από τη γέννησή της, γιατί τη σκεπάζει η σκιά της μοίρας. Τα ειλικρινή σκιρτήματα, τα ευαίσθητα συναισθήματα της εφηβείας, διαψεύδονται και υπονομεύονται από τα ύπουλα πλήγματα, τους συμβιβασμούς και τις ωμότητες της ωριμότητας.

Η έκδοση συνοδεύεται από εισαγωγή της ΚΡΙΣΤΑ ΒΟΛΦ και επίμετρο με μία συνέντευξη του ΠΙΕΡ ΡΑΝΤΒΑΝΥ, του γιου της Άννα Ζέγκερς, για τα χρόνια της εξορίας της συγγραφέως (1933-1947).

Βιογραφικά στοιχεία

Η Άννα Ζέγκερς γεννήθηκε το 1900 στο Μάιντς της Γερμανίας με το όνομα Νέττυ Ρόιλινγκ. Σπούδασε στο πανεπιστήμιο ιστορία της τέχνης, φιλολογία και ιστορία. Το 1924 έλαβε το διδακτορικό φιλοσοφίας από το πανεπιστήμιο της Χαϊδελβέργης. Την ίδια χρονιά δημοσιεύει το πρώτο της διήγημα.
Το 1925 παντρεύεται τον Ούγγρο φιλόσοφο και οικονομολόγο Λάζλο Ραντβάνυ.
Το 1928 της απονέμεται το βραβείο Κλάιστ για το μυθιστόρημά της Η επανάσταση των ψαράδων της Σάντα Μπάρμπαρα .
Μετά τον εμπρησμό του Ράιχσταγκ, το 1933 μεταναστεύει οικογενειακώς στη Γαλλία. Το 1940 ο σύζυγός της φυλακίζεται στο στρατόπεδο του Βερνέ στη Γαλλία. Το 1941 καταφέρνουν όλοι να φύγουν με ένα φορτηγό πλοίο για τη Μαρτινίκα. Άλλοι συνεπιβάτες : ο Claude L e vi - Strauss , ο Victor Serge και ο Andr e Breton . Αργότερα τον ίδιο χρόνο μπαρκάρουν για τη Νέα Υόρκη, όπου δεν γίνονται δεκτοί από το FBI και καταλήγουν στο Μεξικό, όπου και εγκαθίστανται.
Το 1943 γράφει το Τράνζιτο , που αναφέρεται στην αναμονή των φυγάδων αντιπάλων του ναζισμού στη Μασσαλία για μια βίζα.
Το 1947 επιστρέφει στη Γερμανία, στο Ανατολικό Βερολίνο. Το 1951 τιμάται με το βραβείο Μπύχνερ.
Το 1949 γίνεται μέλος του Παγκοσμίου Συμβουλίου της Ειρήνης. Το 1952 εκλέγεται πρόεδρος της Ένωσης Συγγραφέων της Ανατολικής Γερμανίας μέχρι το 1978, οπότε γίνεται επίτιμος πρόεδρος.
Πεθαίνει το 1983.

Έργα της : Ο δρόμος του Φεβρουαρίου (1935), Έβδομος Σταυρός (1942), Τράνζιτο (1943), Οι γάμοι της Αιτής (1949), Η δύναμη των αδυνάτων (1965). Έγραψε επίσης πολλά δοκίμια και νουβέλες, όπως το Η εκδρομή των κοριτσιών που χάθηκαν, Εκείνο ακριβώς το μπλε , Το τέλος και Η συνάντηση που κυκλοφόρησαν στα ελληνικά από τις Εκδόσεις Άγρα.
Στις εκδόσεις Άγρα ετοιμάζεται και το μυθιστόρημά της Τράνζιτο.



Πίσω